វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មនោសារ

នាម· noun [មៈ-នោ-សា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [មៈ-នោ-សា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

នាមឥសីម្នាក់ជាផៅពង្សនៃព្រះបាទមនុ, ជាអ្នកបង្កើតគម្ពីរឬច្បាប់ធម្មសាស្ត្រមុនដំបូងបំផុតក្នុងខាងដើមនៃភទ្រកល្ប មានជាប់ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មនុសារ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

នាមឥសីម្នាក់ជាផៅពង្សនៃព្រះបាទមនុ, ជាអ្នកបង្កើតគម្ពីរឬច្បាប់ធម្មសាស្ត្រមុនដំបូងបំផុតក្នុងខាងដើមនៃភទ្រកល្ប មានជាប់ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ :

ឧទាហរណ៍

“មនោសារជាឥសីគ្រូច្បាប់ធម្មសាស្ត្រ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅថា មនុសារឬមនូសារ ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < មនស៑; បា. < មន + សារ "ខ្លឹមចិត្ត; ដែលមានធម៌ខ្លឹមក្នុងចិត្ត; ដែលមានចិត្តខ្ជាប់ខ្ជួន, មានចិត្តខ្ពស់")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ