វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មហាសង្ឃរាជ
នាម· noun [មៈ-ហា-សង់-ឃៈ-រាច]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [មៈ-ហា-សង់-ឃៈ-រាច] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ព្រះនាមរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជដែលជាធំលើព្រះសង្ឃទាំងពួង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ព្រះនាមរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជដែលជាធំលើព្រះសង្ឃទាំងពួង។
២
សមណស័ក្ដិទីសម្ដេចថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត សម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, បានទទួលសមណុត្តមាភិសេក មាននាទីជាស្ដេចខាងសង្ឃជាធំបំផុតជាងបព្វជិតទាំងអស់ក្នុងដែនកម្ពុជាទាំងមូល, អ្នកទាំងពួងនិយាយស្ដីទៅរកត្រូវប្រើជារាជសព្ទទាំងអស់ : (ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ មិនមានសមណស័ក្ដិនេះរាល់រាជ្យក្សត្រិយ៍ទេ, ជួនកាលក៏មានត្រឹមតែទីជា សង្ឃនាយក ប៉ុណ្ណោះ) :
ឧទាហរណ៍
“សម្ដេចព្រះមហាសង្ឃរាជ ទ្រង់សោយ, ទ្រង់ផ្ទំ។ល។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់