វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មហាហិង្គុ
នាម· noun [មៈ-ហា-ហឹង]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [មៈ-ហា-ហឹង] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះជ័រស្លមួយប្រភេទ មានក្លិនស្អុយឆួលហឹរក្ដៅភាយ សម្រាប់ប្រើផ្សំជាគ្រឿងឱសថខ្មែរតាំងពីក្នុងបុរាណកាលរៀងមកហៅថា ថ្នាំមហាហិង្គុ។
