វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មិលក្ខៈ

គុណនាម, នាម· adjective, noun [មិ-ល័ក-ខៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective, noun · [មិ-ល័ក-ខៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានភាសាមិនច្បាស់លាស់, ដែលនិយាយស្ដីមិនសូវត្រូវតាមខ្យល់អក្សរ; មនុស្សព្រៃ, មនុស្សអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកឬដែលនៅឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មិលក្ខាមិលក្ខី
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ដែលមានភាសាមិនច្បាស់លាស់, ដែលនិយាយស្ដីមិនសូវត្រូវតាមខ្យល់អក្សរ; មនុស្សព្រៃ, មនុស្សអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកឬដែលនៅឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សមិលក្ខៈ; ពួកមិលក្ខៈ។”

២

ជាតិមិលក្ខៈ, មនុស្សជាតិមិលក្ខៈ (ហៅថា មិលក្ខមនុស្ស ក៏បាន)។

៣

ប្រទេសដែលពួកមនុស្សមិលក្ខៈនៅ, បច្ចន្តជនបទ, ប្រទេសចុងកាត់មាត់ញក។

៤

ភាសាមនុស្សមិលក្ខៈ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា មិលក្ខាឬមិលក្ខី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ម្លេច្ឆ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ