វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វ
ន. [វ]
តួព្យញ្ជនៈទី២៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា វ មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [w] ជាព្យញ្ជនៈបបូរមាត់ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស ឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី២៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា វ មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [w] ជាព្យញ្ជនៈបបូរមាត់ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស ឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
យានមួយប្រភេទ មានគ្រែ, ដងស្នែង, ដំបូល សម្រាប់ឥស្សរជនថ្នាក់ខ្ពស់ជិះ មានមនុស្សសែង :
ឧទាហរណ៍
“គង់លើ-វ, ជិះវ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់