វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វចនតា
នាម· noun [វៈ-ចៈ-ណៈ-តា]
Learner aid: noun · [វៈ-ចៈ-ណៈ-តា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
Learner aid: noun · [វៈ-ចៈ-ណៈ-តា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
“វចនតាជាពាក្យទោល ឧទាហរណ៍ គាប, ធំ, កូន, crayon, jardin, chaise,...។”
1