វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វស្សកាល

នាម· noun [វ័ស-សៈ-កាល]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [វ័ស-សៈ-កាល] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កាលឬសម័យមានភ្លៀង, រដូវភ្លៀង (វស្សានកាលឬរដូវ)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វស្សសម័យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

កាលឬសម័យមានភ្លៀង, រដូវភ្លៀង (វស្សានកាលឬរដូវ)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វស្ស + កាល ឬ សមយ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់