វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វស្សា

នាម· noun [វ័ស-សា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វ័ស-សា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឆ្នាំ; ភ្លៀង; រដូវភ្លៀង។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១០ ន័យ
១

ឆ្នាំ; ភ្លៀង; រដូវភ្លៀង។

២

នៅរក្សាអរុណក្នុងរដូវភ្លៀង ក្នុងទីមានកំណត់របស់បព្វជិតពុទ្ធសាសនិក។

៣

ខែមានភ្លៀង។

៤

(ម.ព. កាន់វស្សា)។

៥

ប្ដេជ្ញាថា នៅក្នុងរដូវភ្លៀងក្នុងទីមានកំណត់របស់ភិក្ខុសាមណេរ។

៦

នៅចាំវស្សាគ្រប់គ្រាន់តាមកាលកំណត់ហើយ។

៧

សម័យដែលពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកចេញវស្សាហើយ គឺកាលជាខាងចុងនៃវស្សានរដូវ។

៨

នៅឱ្យកន្លងអរុណក្នុងទីក្រៅអាវាសដែលកំណត់ចាំវស្សា របស់ភិក្ខុសាមណេរ។

៩

មួយរដូវភ្លៀង :

ឧទាហរណ៍

“បួសបានមួយវស្សា។”

១០

សំពត់ដែលទាយកប្រគេនភិក្ខុសាមណេរអ្នកនៅចាំវស្សារួចហើយ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ខែប្រាំង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វស្ស; សំ. វឞ៌, វរ្សា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់