វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វស្សា
នាម· noun [វ័ស-សា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វ័ស-សា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្នាំ; ភ្លៀង; រដូវភ្លៀង។
Learner aid: noun · [វ័ស-សា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្នាំ; ភ្លៀង; រដូវភ្លៀង។
ឆ្នាំ; ភ្លៀង; រដូវភ្លៀង។
នៅរក្សាអរុណក្នុងរដូវភ្លៀង ក្នុងទីមានកំណត់របស់បព្វជិតពុទ្ធសាសនិក។
ខែមានភ្លៀង។
(ម.ព. កាន់វស្សា)។
ប្ដេជ្ញាថា នៅក្នុងរដូវភ្លៀងក្នុងទីមានកំណត់របស់ភិក្ខុសាមណេរ។
នៅចាំវស្សាគ្រប់គ្រាន់តាមកាលកំណត់ហើយ។
សម័យដែលពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកចេញវស្សាហើយ គឺកាលជាខាងចុងនៃវស្សានរដូវ។
នៅឱ្យកន្លងអរុណក្នុងទីក្រៅអាវាសដែលកំណត់ចាំវស្សា របស់ភិក្ខុសាមណេរ។
មួយរដូវភ្លៀង :
“បួសបានមួយវស្សា។”
សំពត់ដែលទាយកប្រគេនភិក្ខុសាមណេរអ្នកនៅចាំវស្សារួចហើយ។
(ព.ផ្ទ. ខែប្រាំង)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វស្ស; សំ. វឞ៌, វរ្សា)