វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាក្យ
នាម· noun [វា-ក្យ៉ៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វា-ក្យ៉ៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យ, សម្ដី; វោហារ; ប្រយោគ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វាក្យ—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យ, សម្ដី; វោហារ; ប្រយោគ។
២
ប្រយោគមួយៗដែលមានសេចក្ដីគ្រប់គ្រាន់, ដូចជា :
ឧទាហរណ៍
“គេខំប្រឹងរៀនចំណេះដើម្បីប្រយោជន៍ឱ្យកើតទ្រព្យសម្បត្តិ (ព.វ.)។”
៣
ការប្រែពាក្យ គឺការប្រែពីភាសាមួយទៅមួយ។
៤
សព្ទគឺពាក្យ, ប្រជុំពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងភាសានីមួយៗ, មេពាក្យដែលប្រើក្នុងវិជ្ជានីមួយៗ :
ឧទាហរណ៍
“ចេះវាក្យសព្ទ, រៀនវាក្យសព្ទ។”
៥
សម្ពន្ធនៃពាក្យ, ការចងក្រងពាក្យ; ផ្នែកវេយ្យាករណ៍និយាយពីមុខការនាទី និងរបៀបនៃពាក្យពេចន៍ក្នុងប្រយោគនីមួយៗ។
៦
ចំណែកប្រយោគ គឺសង្កាត់ពាក្យដែលមានសេចក្ដីមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់, ដូចជា :
ឧទាហរណ៍
“ផ្ទះរបស់ខ្ញុំ; ស្រុកកើតជំងឺ (ព.វ.)។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់