វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាទកៈ
នាម· noun [វា-ទៈ-កៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វា-ទៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកប្រគំ អ្នកលេងភ្លេង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វាទិកា
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកប្រគំ អ្នកលេងភ្លេង។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា វាទិកា)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វាទក)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់