វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាទអាទិ៍
កិរិយាសព្ទ· verb [វាត-អាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: verb · [វាត-អាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដើមនិយាយឬតាំងនិយាយមុនគេយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ផ្ដើមនិយាយឬតាំងនិយាយមុនគេយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ញុំឥតវាទអាទិ៍យកអ្វីទេ។”
២
ផ្ដើមវាតយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សរសេរជា វាទអាទិឬអាទ្យ ក៏បាន)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. វាទ "ពាក្យ, ពាក្យពោល"; អាទិឬ អាទ្យ "ជាដើម, ខាងដើម")
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់