វាទអាទិ៍

កិរិយាសព្ទ· verb [វាត-អាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: verb · [វាត-អាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ផ្ដើមនិយាយឬតាំងនិយាយមុនគេយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ផ្ដើមនិយាយឬតាំងនិយាយមុនគេយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍ :

ឧទាហរណ៍

“ខ្ញុំឥតវាទអាទិ៍យកអ្វីទេ។”

២

ផ្ដើមវាតយកមុខ, យកអំណាច, យកប្រយោជន៍។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សរសេរជា វាទអាទិឬអាទ្យ ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. វាទ "ពាក្យ, ពាក្យពោល"; អាទិឬ អាទ្យ "ជាដើម, ខាងដើម")

បន្តរៀនទៀត