វាល

ទីដែលស្រឡះឥតមានព្រៃ, ឥតមានអ្វីបាំង; លំហ :

សំពត់រោមសត្វ។

វាលស្រឡះស្អាតធេង។

(ព.ប្រ.) ស្រឡះខ្លួនឥតទីពឹង, ឥតពំនាក់។

ត្រឹមតែចុងសក់, ប៉ុនចុងសក់។

ចុងសក់។

ផ្ទៃដីរាបដែលមានរយៈកម្ពស់ទាបឬក៏ស្ថិតនៅចន្លោះដីខ្ពស់ :

សរីរប្រទេសទ្រទ្រង់នូវសក់កន្ទុយ គឺដងកន្ទុយនៃសត្វចតុប្បាទប្រភេទខ្លះ មានគោ, ក្របី, សេះ, ចាមរី ជាដើម។

(ម.ព. វាលកម្ពល)។

ផ្ទៃដីសើមដែលមានព្រៃលិចទឹក ហើយមានដីឆ្អែតទឹកឬលិចទឹកតាមរដូវ :

វាលមានមណ្ឌលមូលសម្រាប់បរសេះប្រណាំង។

(ម.ព.វាលវេធី)។

អ្នកបាញ់ត្រង់សូម្បីសក់មួយសរសៃក៏បាញ់ត្រូវបាន។