វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិកត្ថនៈ

នាម· noun [វិ-ក័ត-ថៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-ក័ត-ថៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការពោលអួត; អំនួត; សម្ដីអួតអាង; ការនិយាយលើកកម្ពស់; សម្ដីលើកកម្ពស់; ការនិយាយបញ្ជោរ; សម្ដីលើកជើង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិកត្ថា

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“វិកត្ថាបញ្ជោរ។ (ព.កា.) ថា វិកត្ថាជាវាចាពុំគួរស្តាប់ បើឮប្រញាប់ដើរចេញភ្លាម បង្អង់ស្តាប់យូរច្រើនទាក់ទាម ឮភ្លាមត្រូវចៀសភ្លែតឱ្យឆ្ងាយ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. វិកត្ថន ឬ វិកត្ថា)

បន្តរៀនទៀត