វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិភូសនៈ
នាម· noun [វិ-ភូ-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វិ-ភូ-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងតាក់តែង, គ្រឿងស្អិតស្អាង, គ្រឿងតែងខ្លួន; លម្អ; អាការៈរុងរឿង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងតាក់តែង, គ្រឿងស្អិតស្អាង, គ្រឿងតែងខ្លួន; លម្អ; អាការៈរុងរឿង។
២
គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់ស្អិតស្អាង, សម្រាប់តែងខ្លួន (ដែលល្មមដល់ការប្រកប)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វិភូសន; សំ. វិភូឞណ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់