វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិវាទ
នាម· noun [វិ-វាត]
Learner aid: noun · [វិ-វាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរទាស់ទែងគ្នា, ដំណើរឈ្លោះប្រកែកគ្នា :
Learner aid: noun · [វិ-វាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរទាស់ទែងគ្នា, ដំណើរឈ្លោះប្រកែកគ្នា :
ដំណើរទាស់ទែងគ្នា, ដំណើរឈ្លោះប្រកែកគ្នា :
“មានវិវាទ, កើតវិវាទនឹងគ្នា។”
អំពើវិវាទ។
ហេតុដែលនាំឱ្យកើតវិវាទ, ដំណើរវិវាទ។
(ម.ព. វិវាទការី)។
អ្នកហៃឈ្លោះ។
ពួកអ្នកវិវាទ, គូវិវាទ។
(ម.ព. វិវាទបក្ខ)។
រឿងឬដំណើរវិវាទ។
(ម.ព. វិវាទការណ៍)។
(ម.ព. វិវាទព័ស្តុ)។
អធិករណ៍ដែលកើតព្រោះដំណើរទាស់មាត់ពាក្យគ្នា; ការកើតក្ដីព្រោះតែសម្ដី។
អ្នកដែលកំពុងមានវិវាទនឹងគ្នាដោយហេតុណាមួយ។
(បើស្ត្រីជា វិវាទការិនី)។