វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិស្សមកាល
នាម· noun [វិះ-សៈ-ម៉ៈ-កាល]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [វិះ-សៈ-ម៉ៈ-កាល] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កំឡុងពេលដែលឈប់សម្រាកពីការងាឬការរៀនសូត្រ, វ៉ាកង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វ៉ាកង
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កំឡុងពេលដែលឈប់សម្រាកពីការងាឬការរៀនសូត្រ, វ៉ាកង :
ឧទាហរណ៍
“វិស្សមកាលធំ គឺវ៉ាកងធំ, រដ្ឋសភាបញ្ចប់វិស្សមកាល, វិស្សមកាលនៅកែប។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < វិស្សម + កាល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់