វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិហារៈ

នាម· noun [វិ-ហា-រៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-ហា-រៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការនៅ, ការនៅដោយសប្បាយ; ការដើរលេង, ការដើរកម្សាន្តសប្បាយ; ការសម្រួលអារម្មណ៍ឱ្យគេចផុតចាកកង្វល់។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិហារៈ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៨ ន័យ
១

ការនៅ, ការនៅដោយសប្បាយ; ការដើរលេង, ការដើរកម្សាន្តសប្បាយ; ការសម្រួលអារម្មណ៍ឱ្យគេចផុតចាកកង្វល់។

២

ការនៅដូចជា ទេវតា។

៣

(ម.ព. វិហារទិន)។

៤

(ម.ព. វិហារមាស)។

៥

ល្បែងកម្សាន្តចិត្ត, ការលេងកម្សាន្តអារម្មណ៍។

៦

(ម.ព. វិហារកីឡា)។

៧

ទីសម្រាប់ឈប់សម្រាកកម្សាន្តសប្បាយ (ដូចយ៉ាងទីសម្រាប់ពួកសិស្សឈប់សម្រាកកម្សាន្តក្នុងចន្លោះម៉ោងរៀនជាដើម)។

៨

ថ្ងៃឈប់សម្រាក។

៩

(ម.ព. វិហារដ្ឋាន)។

១០

ធម៌ឬសភាវៈជាទីសម្រាកចិត្ត; ឈាន, សមាបត្តិ។

១១

ភ្នំសម្រាប់កម្សាន្តសប្បាយ។

១២

(ម.ព. វិហារដ្ឋាន)។

១៣

ខែឬពេល, ឧកាស ដែលឈប់សម្រាកមិនធ្វើការឬមិនចូលសាលារៀន (វិស្សមមាស, វិស្សមកាល, វិស្សមោកាស)។

១៤

ការដើរលេងសប្បាយ, ការដើរលេងកម្សាន្តចិត្ត ឬ រំហើយខ្លួន។

១៥

ព្រៃសម្រាប់កម្សាន្តសប្បាយ, ឧទ្យាន។

១៦

(ម.ព. វិហារដ្ឋាន)។

១៧

(ម.ព. វិហារកាល)។

១៨

ការនៅជាសុខ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វិហារ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់