វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វៃវាង
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [វៃ-វាង]
Learner aid: adverb, adjective · [វៃ-វាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ, ហើយដែលដឹងផ្លូវឧបាយចេះបត់បែន សម្របខ្លួនរស់នៅបរិបូរណ៍ដោយឧបាយ។ ដូចវាងវៃ។