វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វោហារី
នាម· noun [វោ-ហា-រ៉ី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វោ-ហា-រ៉ី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកមានវិវាទ, អ្នកកើតក្ដី។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វោហារិនី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកមានវិវាទ, អ្នកកើតក្ដី។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា វោហារិនី)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. វ្យវហារិន៑)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់