វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វោហារុបជីវី

នាម· noun [វោ-ហា-រ៉ុ-ប៉ៈ-ជី-វី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វោ-ហា-រ៉ុ-ប៉ៈ-ជី-វី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយការលក់ដូរ, អ្នកជំនួញ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វោហារុបជីវិនី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយការលក់ដូរ, អ្នកជំនួញ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា វោហារុបជីវិនី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < វោហារ "ការលក់ដូរ" + ឧបជីវី "ដែលចិញ្ចឹមជីវិត, ដែលរស់នៅ"; សំ. វ្យវហារ + ឧបជីវិន៑)

បន្តរៀនទៀត