ស្តូប

នាម· noun [ស្តូប] (ជើង ត)មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ស្តូប] (ជើង ត) — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គំនរឬពំនូកដីជាដើម ដែលមានប៉ែកខាងលើខ្ពស់ស្រួច។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សថូប ស្តូបៈ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

គំនរឬពំនូកដីជាដើម ដែលមានប៉ែកខាងលើខ្ពស់ស្រួច។

២

ចេតិយតូចទាបដែលមានរាងស្រដៀងនឹងសណ្ឋានអកកំបោរឬសណ្ឋានចេតិយខ្សាច់ (ប្រើជា ស្តូបៈ ក៏បាន, អ.ថ. ស្តូ-ប៉ៈ; ខ្មែរច្រើនហៅក្លាយជា សថូប)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. ថូប)

បន្តរៀនទៀត