វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ភិន្ន

កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សំ-ភិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: verb, adjective · [សំ-ភិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បែកឬធ្លាយហើយ; ដែលបែកឬធ្លាយហើយ; ដែលបែកបាក់គ្នា :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្ភិន្ន—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

បែកឬធ្លាយហើយ; ដែលបែកឬធ្លាយហើយ; ដែលបែកបាក់គ្នា :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ញាតិមិត្រសម្ភិន្ន ព្រោះការទាក់ទិន ដោយក្ដីប្រកាន់ ថាមានតែអញ ទើបពេញសំខាន់ ចិត្តនឹកក្រណាន់ មិនព្រមស្រួលស្រប។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត