Learner aid: noun · [សិល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វិរតិចេតនាដែលវៀរចាកអំពើអាក្រក់, ការកាន់ឬប្រព្រឹត្តល្អដោយកាយវាចា, ការមិនប្រព្រឹត្តកន្លងសិក្ខាបទឬវិនយប្បញ្ញត្តិ (ព.ពុ.)។ ការកាន់ចរិយាល្អ; ការសង្រួម; អង្គនៃចរិយា; ចរិត, ចរិយា; មារយាទល្អ; សេចក្ដីល្អ; គតិ; លក្ខណៈ; និស្ស័យ; អធ្យាស្រ័យ; សភាព; ប្រក្រតី; ទម្លាប់; សណ្ដាប់ធ្នាប់; ធម្មជាតិ; ធម្មតា។
វិរតិចេតនាដែលវៀរចាកអំពើអាក្រក់, ការកាន់ឬប្រព្រឹត្តល្អដោយកាយវាចា, ការមិនប្រព្រឹត្តកន្លងសិក្ខាបទឬវិនយប្បញ្ញត្តិ (ព.ពុ.)។ ការកាន់ចរិយាល្អ; ការសង្រួម; អង្គនៃចរិយា; ចរិត, ចរិយា; មារយាទល្អ; សេចក្ដីល្អ; គតិ; លក្ខណៈ; និស្ស័យ; អធ្យាស្រ័យ; សភាព; ប្រក្រតី; ទម្លាប់; សណ្ដាប់ធ្នាប់; ធម្មជាតិ; ធម្មតា។
សម្ដីនិយាយអំពីសីល, និយាយអំពីការប្រព្រឹត្តល្អ។
កងសីល។
ការដាច់សីល, ដំណើរខូចការប្រព្រឹត្តល្អ។
ក្លិនសីល គឺកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ។
គុណសីល។
ការលះបង់សីល, ការលះសេចក្ដីល្អចោល។
តេជះសីល, អំណាចការប្រព្រឹត្តល្អ។
(ម.ព. សីលច្ចាគ)។
អ្នកឱ្យសីល។
(ម.ព. សីលទាយក)។
សីលដែលទុកជាទ្រព្យ (របស់សត្វលោក)។
(ម.ព. សីលធម៌)។
ការប្រព្រឹត្តល្អដែលទុកជាកំណប់ទ្រព្យ (របស់សត្វលោក)។
(ម.ព. សីលវន្ត)។
អ្នកមានសីល។
(ម.ព. សីលវន្ត)។
ការវិនាសសីល, ការដាច់សីល; ការខូចមារយាទល្អ។
សេចក្ដីបរិសុទ្ធនៃសីល។
ការទទួលសីល, ការកាន់សីល។
ការបរិបូណ៌ដោយសីល, ការជាប់សីល។
(ម.ព. សីលសម្បត្តិ)។
(ម.ព. សីលសម្បត្តិ)។
សីលដែលទុកជាខ្លឹម (របស់សត្វលោក)។
សីលនិងមារយាទ។
គុណមានសីលជាដើម។
ការនឹករំពឹងដល់សីល។
(បើស្ត្រីជា សីលទាយិកា)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝីល)
