វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សោទរៈ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សោទរ។

សោទរ

នាម· noun [សោ-ទៈ-រៈ] ឬ [សោ-ទ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សោ-ទៈ-រៈ] ឬ [សោ-ទ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បងប្រុសឬប្អូនប្រុសរួមឧទរមួយ, បងប្អូនប្រុសពោះមួយ (ប្រើជា សោទរៈ ឬ សោទរិយៈ ក៏បាន; បើបងឬប្អូនស្រីជា សោទរា ឬ សោទរិយា)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សោទរៈសោទរាសោទរិយសោទរិយាសោទរិយៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បងប្រុសឬប្អូនប្រុសរួមឧទរមួយ, បងប្អូនប្រុសពោះមួយ (ប្រើជា សោទរៈ ឬ សោទរិយៈ ក៏បាន; បើបងឬប្អូនស្រីជា សោទរា ឬ សោទរិយា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < សហ "ជាមួយ, រួមជាមួយ" > ស + ឧទរ ឬ ឧទរិយ "ពោះ, ផ្ទៃ"; សំ. សោទរ ឬ សោទយ៌)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ