វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សៅកែ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សាវកែ។
សាវកែ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [សាវ-កែ](ស. សាវ "ក្រមុំ", កែ "ចាស់")
Learner aid: adjective, noun · [សាវ-កែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក្រមុំចាស់។ ខ្មែរច្រើនហៅ សៅកែ ជាង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សៅកែ