វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្ងប់

កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ងប់]

Learner aid: verb · [ស្ងប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

រម្ងាប់; ស្ងៀម; ឥតកម្រើក, មិនរំជួល, មិនជ្រួលច្រាល់; ឈប់, លើកលែង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្ងួតស្ងៀម
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

រម្ងាប់; ស្ងៀម; ឥតកម្រើក, មិនរំជួល, មិនជ្រួលច្រាល់; ឈប់, លើកលែង :

ឧទាហរណ៍

“ខ្យល់ស្ងប់ ឬ ស្ងប់ខ្យល់ ឥតមានខ្យល់បក់។”

២

ចិត្តរម្ងាប់ចាកសេចក្ដីជ្រួលច្រាល់, ចិត្តនឹងធឹង។

៣

សមុទ្រឥតរលក។

៤

(ម.ព. ចិត្តស្ងប់)។

៥

ឈប់ច្បាំង, លើកលែងច្បាំង។

៦

(ម.ព. ស្ងប់សង្គ្រាម)។

៧

សញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយ, ក្រៀមក្រំ។

៨

ស្រុកសុខសប្បាយ, ប្រកបដោយសន្តិសុខ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើ ស្ងប់ចិត្ត ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់