វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ងប់
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ងប់]
Learner aid: verb · [ស្ងប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រម្ងាប់; ស្ងៀម; ឥតកម្រើក, មិនរំជួល, មិនជ្រួលច្រាល់; ឈប់, លើកលែង :
Learner aid: verb · [ស្ងប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រម្ងាប់; ស្ងៀម; ឥតកម្រើក, មិនរំជួល, មិនជ្រួលច្រាល់; ឈប់, លើកលែង :
រម្ងាប់; ស្ងៀម; ឥតកម្រើក, មិនរំជួល, មិនជ្រួលច្រាល់; ឈប់, លើកលែង :
“ខ្យល់ស្ងប់ ឬ ស្ងប់ខ្យល់ ឥតមានខ្យល់បក់។”
ចិត្តរម្ងាប់ចាកសេចក្ដីជ្រួលច្រាល់, ចិត្តនឹងធឹង។
សមុទ្រឥតរលក។
(ម.ព. ចិត្តស្ងប់)។
ឈប់ច្បាំង, លើកលែងច្បាំង។
(ម.ព. ស្ងប់សង្គ្រាម)។
សញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយ, ក្រៀមក្រំ។
ស្រុកសុខសប្បាយ, ប្រកបដោយសន្តិសុខ។
(ប្រើ ស្ងប់ចិត្ត ក៏បាន)។