Learner aid: adjective · [ហិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាប; ទាប; ទន់ទាប; ខ្ជីខ្ជា; ពុំប្រសើរ; តូច។
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាប; ទាប; ទន់ទាប; ខ្ជីខ្ជា; ពុំប្រសើរ; តូច។
អំពើឬការថោកទាប។
ជាតិទាប។
ធម៌ថោកទាប, អកុសលធម៌។
ឧត្តមនិងថយថោក។
ភាពឧត្តមនិងថយថោក។
(ម.ព. ហីនប្បណីត)។
(ម.ព. ហីនប្បណីតភាព)។
ភេទទាប។
ល័ក្ខណ៍ថោកទាប; ដែលមានល័ក្ខណ៍ថោក, ថោកឫក, ខាតល័ក្ខណ៍ (ព.កា.) ថា :
“រីឯហីនល័ក្ខណ៍ នោះមានបីថ្នាក់ មួយគេឥតហៅ ខ្លួនដើរជជ្រក-មមកចូលទៅ នេះប្រាជ្ញលោកហៅ ថាហីនលក្ខណា។ ពីរឥតគេសួរ ការណ៍គួរពុំគួរ ខ្លួនចេះតែថា ប៉ោចៗម្នាក់ឯង ឥតក្រែងនរណា អ្នកប្រាជ្ញលោកថា កិរិយាហីនល័ក្ខណ៍។ បីពោលអួតខ្លួន អួតពេកផ្ទួនៗ អួតហួសវោតវគ្គ អ្នកឮគេទ្រាន់ ស្ទើរផ្ទាន់ឱ្យអាក់ រាប់ថាហីនល័ក្ខណ៍ មានបីប្រការ។”
(ម.ព. ហីនល័ក្ខណ៍)។
ដែលមានវណ្ណៈទាប (សូទ្រៈ)។
សម្ដីថោកទាប, សម្ដីខ្ជីខ្ជាឬផ្ដេសផ្ដាស។
(ម.ព. ហីនវាចា)។
(ម.ព. ហិន)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
