វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហៀវ
នាម· noun [ហៀវ]
Learner aid: noun · [ហៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចង្កូមសេះឈ្មោល :
Learner aid: noun · [ហៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចង្កូមសេះឈ្មោល :
ចង្កូមសេះឈ្មោល :
“សេះដុះហៀវ (ដុះក្នុងកាលដែលពេញទំហំ)។ (ព.ទ.បុ.) សេះញីដុះហៀវ មាន់ញីរងាវ ស្រីច្រៀងខាតល័ក្ខណ៍ (សេចក្ដីងាយមិនបាច់អធិប្បាយ; ប៉ុន្តែក្នុងសម័យនេះសកលលោករាប់អានស្រីចេះច្រៀងពីរោះថា"មានតម្លៃ" មិនបង្អាប់ថា"ខាតល័ក្ខណ៍" ដូច(ព.ទ.បុ.) នេះទេ)។”
ហួត, ហួតហែង :
“ប្រេងហៀវ។”
ហៀវហួត, រឹងស្ងួត។
(ម.ព. ហែង ផង)។