Learner aid: adjective · [ហ័ត-ហោង] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ងាត់គួរខ្លាច ព្រោះតែងតែមានសត្រូវចាំបៀតបៀន :
ដែលស្ងាត់គួរខ្លាច ព្រោះតែងតែមានសត្រូវចាំបៀតបៀន :
“ព្រៃហ័តហោង។ (ព.កា.) ថានាព្រៃហ័តហោង សឹងមានគោតខ្លោង សាហាវយង់ឃ្នង កុំទៅម្នាក់ឯង កណ្ដែងកន្លង ចរចូលម្ដងៗ ត្រូវឱ្យមានគ្នា។ បើមានគ្រោះកាច ដែលគួរតែខ្លាច ព្រោះការពាធា នៃសត្វសាហាវ ឬជនពាលា ចរចូលឥតគ្នា រែងភិតភ័យខ្លាំង។”
(ម.ព. ព្រៃ{¥¥}១{££})។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ហត "បៀតបៀន ដែលត្រូវគេបៀតបៀន")
