វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡ
ន. [ឡ]
តួព្យញ្ជនៈទី៣២នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៧ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី៣២នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៧ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
គុកឬជើងក្រានធំទូលាយ បិទភ្ជិតទុកឱ្យមានប្រហោងតែត្រង់កន្លែងដែលត្រូវទុក សម្រាប់ដុតឥដ្ឋជាដើមបង្ហប់កម្ដៅឱ្យឆ្អិន :
ឧទាហរណ៍
“ឡឥដ្ឋ, ឡក្បឿង, ឡធ្យូង។”
៣
សូរស្រែកឬយំឮខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ស្រែកឡ, យំឡ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់