វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អម
គុ.កិ., គុ. [អម]
ដែលអែបទាំងពីរខាង តែមិនដិតដល់គ្នា មិនប៉ះគ្នា :
ដែលអែបទាំងពីរខាង តែមិនដិតដល់គ្នា មិនប៉ះគ្នា :
ដែលអែបទាំងពីរខាង តែមិនដិតដល់គ្នា មិនប៉ះគ្នា :
“ដើរអម; ផ្ទះខ្ញុំនៅកណ្ដាលមានផ្ទះប្អូនខ្ញុំពីរអមសងខាង។”
សម្ដីអនុលោមចាក់បណ្ដោយឱ្យបានត្រូវទាំងពីរខាង។
“”