វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមគម
កិរិយាសព្ទ· verb [អម-គម](ស. អ៌្ចមគ៌្ចម អ.ថ. អម់ខម់ "វៀចវេរ វៀចចុះវៀចឡើង វាសវាង")
Learner aid: verb · [អម-គម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
Learner aid: verb · [អម-គម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
“ទឡ្ហអមគមកុំឱ្យរលំ។ (ព.កា.) ថា ជនចាស់ទ្រែមទ្រម ឈើច្រត់អមគម បង្ការក្រែងដួល ចាស់ដួលម្ដងៗ ច្រើនតែពុំស្រួល ជួនស្លាប់ព្រោះដួល ក៏សឹងតែមាន។ គួរចាស់ព្រឹទ្ធា កាលបើជរា ចូលមកទន្ទ្រាន ត្រូវប្រើឈើច្រត់ អមគមគ្រាន់បាន ទឡ្ហទប់រូបប្រាណ កុំឱ្យជ្រុលដួល។”
(ស. អ៌្ចមគ៌្ចម អ.ថ. អម់ខម់ "វៀចវេរ វៀចចុះវៀចឡើង វាសវាង")
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. អ៌្ចមគ៌្ចម អ.ថ. អម់ខម់ "វៀចវេរ វៀចចុះវៀចឡើង វាសវាង")