វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឥន្ទវជិរច្ឆន្ទ

នាម· noun [អិន-ទៈ-វៈ-ជិ-រ័ច-ឆ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អិន-ទៈ-វៈ-ជិ-រ័ច-ឆ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឆន្ទឬកាព្យមានដំណើរសូរសព្ទបទដ៏រុងរឿងប្រៀបប្រដូចអាវុធពេជ្ររបស់ព្រះឥន្ទ។ ជាឈ្មោះឆន្ទឬគាថាមួយយ៉ាង សម្រាប់ប្រើបានងាយខាងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលីឬប្រើជាភាសាខ្មែរក៏បាន ប៉ុន្តែពិបាកតែងណាស់, បួនបាទគឺបួនឃ្លាកាព្យជាមួយគាថា, ក្នុងបាទមួយៗមាន ១១អក្សរ, ត្រង់អក្សរទី ១, ២, ៣និងទី ៤, ៥, ៦ជា ត-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១និងទី ២ជាគរុ ទី ៣ជាលហុ (គរុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង) ; ត្រង់អក្សរទី ៧, ៨, ៩ជា ជ-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១និង ទី ៣ជាលហុ ទី២ជាគរុ (លហុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង) ; ត្រង់អក្សរទី ១០និងទី ១១ជាគរុ; ទាំងបួនបាទ មានកំណត់ដូចគ្នា (ពាក្យប្រាប់មេឥន្ទវជិរច្ឆន្ទនេះថា ឥន្ទាទិកា តា វជិរា ជគា គោ)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឥន្ទវជីរ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឆន្ទឬកាព្យមានដំណើរសូរសព្ទបទដ៏រុងរឿងប្រៀបប្រដូចអាវុធពេជ្ររបស់ព្រះឥន្ទ។ ជាឈ្មោះឆន្ទឬគាថាមួយយ៉ាង សម្រាប់ប្រើបានងាយខាងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលីឬប្រើជាភាសាខ្មែរក៏បាន ប៉ុន្តែពិបាកតែងណាស់, បួនបាទគឺបួនឃ្លាកាព្យជាមួយគាថា, ក្នុងបាទមួយៗមាន ១១អក្សរ, ត្រង់អក្សរទី ១, ២, ៣និងទី ៤, ៥, ៦ជា ត-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១និងទី ២ជាគរុ ទី ៣ជាលហុ (គរុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង) ; ត្រង់អក្សរទី ៧, ៨, ៩ជា ជ-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១និង ទី ៣ជាលហុ ទី២ជាគរុ (លហុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង) ; ត្រង់អក្សរទី ១០និងទី ១១ជាគរុ; ទាំងបួនបាទ មានកំណត់ដូចគ្នា (ពាក្យប្រាប់មេឥន្ទវជិរច្ឆន្ទនេះថា ឥន្ទាទិកា តា វជិរា ជគា គោ)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឥន្ទវជិរ; សំ.ឥន្ទ្រវជ្រ "អាវុធពេជ្ររបស់ព្រះឥន្ទ្រ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់