វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបវាទ
[អ៊ុ-ប៉ៈ-វាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: [អ៊ុ-ប៉ៈ-វាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការពោលតិះដៀល, ការពោលទោស; ពាក្យតិះដៀល, ពាក្យពោលទោស :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបវាទ—
Learner aid: [អ៊ុ-ប៉ៈ-វាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការពោលតិះដៀល, ការពោលទោស; ពាក្យតិះដៀល, ពាក្យពោលទោស :
ការពោលតិះដៀល, ការពោលទោស; ពាក្យតិះដៀល, ពាក្យពោលទោស :
“(ព.កា.) ដាស់ស្មារតី ឧបវាទជាពាក្យគួរចៀសវាង បើភ្លាត់គួររាងលែងពោលទៀត ព្រោះជាសម្ដីនាំចង្អៀត បើចេះតែឆ្លៀតនាំព្រួយចិត្ត។”
ដែលតិះដៀល :
“ពាក្យឧបវាទ គឺពាក្យតិះដៀល។”
ហេតុនៃឧបវាទ។
ទោសដែលកើតព្រោះឧបវាទ។
(ព.ពុ.) អន្តរាយដែលកើតមានព្រោះការពោលតិះដៀលព្រះអរហន្ត។
ភ័យដែលកើតអំពីឧបវាទ; ការខ្លាចឧបវាទ។
(ព.ផ្ទ. អនុបវាទ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)