វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“ឧបសគ្គៈ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ ឧបសគ្គ។

ឧបសគ្គ

នាម· noun [អ៊ុ-ប៉ៈ-ស័ក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ស័ក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឧបទ្រព, ចង្រៃ; គ្រឿងទើសទាក់, គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំងដំណើរ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបសគ្គៈឧបសគ្គ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ឧបទ្រព, ចង្រៃ; គ្រឿងទើសទាក់, គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំងដំណើរ :

ឧទាហរណ៍

“ពីម្សិលមិញ ខ្ញុំមកមិនរួច ព្រោះមានឧបសគ្គ។ (ព.កា.) ឧបសគ្គជាថ្នាក់នាំជំទាស់ រារាំងឱ្យងាស់ស្ទោកកិច្ចការ ទោះជនកំពុងកាន់ធម៌អាថ៌ អាចារ្យក៏ដោយដូចជាគ្នា។”

២

ហេតុជាគ្រឿងជំទាស់។

៣

(ម.ព. ឧបសគ្គការណ៍)។

៤

(ព.វ.) ឈ្មោះសព្ទពួកមួយ សម្រាប់ប្រើចំពោះតែជាបុព្វបទរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមនាមសព្ទនិងកិរិយាសព្ទតាមគួរដល់ការប្រកប, ដូចជា អតិ, អនុ, អភិ ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“អតិកល្យាណ, អតិជាតបុត្ត; អនុគ្រោះ, អនុជ, អនុជាតបុត្ត; អភិរោធ, អភិវន្ទ, អភិវាទ។ល។”

៥

(ព.វ.) សព្ទជាឧបសគ្គៈ។

៦

(ព.វ.) សព្ទជាឧបសគ្គៈ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. បុព្វបទ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឧបសគ្គ; សំ. ឧបសគ៌)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់