វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឫក្សណៈ
នាម· noun [រឹក-ក្សៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [រឹក-ក្សៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការមើល, ការឃើញ។ ប្រើជាបទសមាស។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឫក្សណ៍
Learner aid: noun · [រឹក-ក្សៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការមើល, ការឃើញ។ ប្រើជាបទសមាស។
ការមើល, ការឃើញ។ ប្រើជាបទសមាស។
ហេតុឬដំណើរដែលឃើញ។
ភាវៈឬដំណើរមើល, ឃើញ។
អាការៈដែលឃើញ។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឫក្សណ, ឦក្សណ; បា. ឥក្ខណ)