វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកទិស
នាម, គុណនាម· noun, adjective [អែ-កៈ-ទិស]
Learner aid: noun, adjective · [អែ-កៈ-ទិស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទិសមួយ, ទិសម្ខាង; ទិសឬផ្លូវដែលតម្រូវឱ្យអ្នកបើកបររថយន្តឬយានផ្សេងៗ ប្រកាន់យកបានតែម្ខាងៗ គឺថាបានតែទៅ ឯមកបញ្ច្រាសមិនបាន ឬបានតែមក។
