វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនិន្ទ
នាម· noun [ជៈ-និន-ទៈ] ឬ [ជៈ-និន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ជៈ-និន-ទៈ] ឬ [ជៈ-និន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំជាងអស់ប្រជាជន (ព្រះរាជា)។
Learner aid: noun · [ជៈ-និន-ទៈ] ឬ [ជៈ-និន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំជាងអស់ប្រជាជន (ព្រះរាជា)។
អ្នកដែលជាធំជាងអស់ប្រជាជន (ព្រះរាជា)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ជន + ឥន្ទ > ជនិន្ទ; សំ. ជនេទ្ទ្រ)