វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជវនវីថិ
នាម· noun [ជៈ-វៈ-នៈ-វី-ថិ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ជៈ-វៈ-នៈ-វី-ថិ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្លូវ, គន្លង, លំអាន នៃសន្ទុះចិត្ត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជវនវីថី
