វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជាតសព្ទ
នាម· noun [ជា-តៈ-ស័ប]
Learner aid: noun · [ជា-តៈ-ស័ប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យឬរូបសព្ទដើមនៃពាក្យដែលកើតឡើងក្រោយៗមកទៀត ចេញពីពាក្យឬរូបសព្ទទាំងនោះ ដោយសារមានបម្រែបម្រួលសូរ :
Learner aid: noun · [ជា-តៈ-ស័ប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យឬរូបសព្ទដើមនៃពាក្យដែលកើតឡើងក្រោយៗមកទៀត ចេញពីពាក្យឬរូបសព្ទទាំងនោះ ដោយសារមានបម្រែបម្រួលសូរ :
ពាក្យឬរូបសព្ទដើមនៃពាក្យដែលកើតឡើងក្រោយៗមកទៀត ចេញពីពាក្យឬរូបសព្ទទាំងនោះ ដោយសារមានបម្រែបម្រួលសូរ :
“ពាក្យ ស៊ី មានជាតសព្ទដើម គឺ ឆី។”