វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ជោតិកាចារ្យ

នាម· noun [ជោ-តិ-កា-ចា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ជោ-តិ-កា-ចា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អាចារ្យ (ហោរ, រាជបុរោហិត) អ្នកទាយហេតុអាក្រក់ល្អតាមដំណើរពន្លឺឯអាកាសមានផ្កាយដុះកន្ទុយជាដើម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ជ្យោតិក, ទ្យោតិក + អាចាយ៌; បា. ជោតិក + អាចរិយ)

បន្តរៀនទៀត