វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដើម
នាម· noun [ដើម]
Learner aid: noun · [ដើម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
Learner aid: noun · [ដើម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
“ដើមដៃ, ដើមទ្រូង, ដើមផ្លូវ។”
សំណុំខ្លួន, តួខ្លួន :
“ដើមឈើ, ដើមពោត; ឈើ ១ ដើម, ឫស្សី ១ ដើម, ដែក ១ដើម។”
អ្នកផ្ដើមធ្វើការ, ម្ចាស់ការ (ប្រើចំពោះតែការកុសល ឬមង្គលការផ្សេងៗ)។
អ្នកផ្ដើមគិតជាមុនគេ។
ដើមហេតុដែលជាធំក្នុងដំណើរ, ក្នុងរឿងអ្វីមួយ។
អ្នកផ្ដើមចោទមុនគេ, រូបចោទក៍។
សំណុំ, លំនាំ, ទំហំ នៃដើមដំណាំផ្សេងៗ :
“ពោតឆ្នាំនេះ មានដើមដងល្អគ្រាន់បើជាងពីក្នុងឆ្នាំមុន។”
គ្រាមុនបង្អស់។
អ្នកប្ដឹងមុន។
អ្នកផ្ដើមធ្វើបុណ្យ (ម្ចាស់បុណ្យ)។
ហេតុដំបូង។
កាលមុន, គ្រាដំបូង។
អ្នកនាំផ្ដើមមុនគេ; ហេតុ, ដំណើរ, សេចក្ដីដែលផ្ដើមមុនបង្អស់។
(ម.ព. ដើមអាទិ)។
(ម.ព. ដើមអាទិ)។
(វេវ. ដើមអាទិ៍)។