វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្បៀត
នាម· noun [តំ-បៀត]
Learner aid: noun · [តំ-បៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់ត្បៀតអ្វីៗ :
Learner aid: noun · [តំ-បៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់ត្បៀតអ្វីៗ :
ប្រដាប់សម្រាប់ត្បៀតអ្វីៗ :
“តម្បៀតត្នោតញី មានសណ្ឋានមូលផ្សេងគ្នាពីគំនាបត្នោតឈ្មោល។”