វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្ពែក
គុណនាម, នាម· adjective, noun [តំ-ពែក]
Learner aid: adjective, noun · [តំ-ពែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានក្បាលថ្ពែក, ដែលឥតសក់ឬរលីងដុំៗ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទំពែក
Learner aid: adjective, noun · [តំ-ពែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានក្បាលថ្ពែក, ដែលឥតសក់ឬរលីងដុំៗ :
ដែលមានក្បាលថ្ពែក, ដែលឥតសក់ឬរលីងដុំៗ :
“តម្ពែកទាំងបួន គាប់ជួនជួបគ្នា បានស្ទុះម្នីម្នា ដើរទៅរៀងខ្លួន។”
(ធ្លាប់ប្រើជា ទំពែក មកយូរហើយ ប៉ុន្តែដោយអនុលោមតាមពាក្យថា ថ្ពែក គួរប្រើជា តម្ពែក វិញទើបត្រឹមត្រូវតាមរបៀប)។