វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

តម្រុយ

នាម· noun [តំ-រ៉ុយ]

Learner aid: noun · [តំ-រ៉ុយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងចំណាំធ្វើដោយមែកឈើ, ដោយស្មៅ, ដោយចំបើង ចងភ្ជាប់នឹងឈើឬឫស្សីសម្រាប់ដោតត្រុយសម្គាល់ផ្លូវឬទីកន្លែងនីមួយៗ; គ្រឿងចំណាំដែលគេត្រុយទុក :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖តម្រួយ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

គ្រឿងចំណាំធ្វើដោយមែកឈើ, ដោយស្មៅ, ដោយចំបើង ចងភ្ជាប់នឹងឈើឬឫស្សីសម្រាប់ដោតត្រុយសម្គាល់ផ្លូវឬទីកន្លែងនីមួយៗ; គ្រឿងចំណាំដែលគេត្រុយទុក :

ឧទាហរណ៍

“បោះតម្រុយ, ចងតម្រុយ។”

២

ហេតុឬសញ្ញាណដែលនាំទៅរកអ្វីមួយ :

ឧទាហរណ៍

“គ្មានតម្រុយក្នុងការដោះប្រសា្ននេះសោះ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ