វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លង់
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [តំ-ឡង់]
Learner aid: verb, adverb · [តំ-ឡង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យហ៊ឹងស្ដាប់ពុំឮ, ធ្វើឱ្យថ្លង់អផ្សុកត្រចៀក :
Learner aid: verb, adverb · [តំ-ឡង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យហ៊ឹងស្ដាប់ពុំឮ, ធ្វើឱ្យថ្លង់អផ្សុកត្រចៀក :
ធ្វើឱ្យហ៊ឹងស្ដាប់ពុំឮ, ធ្វើឱ្យថ្លង់អផ្សុកត្រចៀក :
“កុំតម្លង់គេ; និយាយតម្លង់រកតែនឹងដេកពុំបាន។”
មនុស្សឬសត្វដែលថ្លង់ :
“មេតម្លង់, អាតម្លង់ (ព.ទ្រ.)។”
(ព.រ. ថា ថ្លង់, ព.គ. ថា ធ្ងន់ត្រចៀក, ស្ដាប់មិនសូវឮ ដូចជា មនុស្សថ្លង់, គាត់ថ្លង់ស្ដាប់មិនសូវឮទេ, ព.ខ្ព. ថា ហ៊ឹងឬហ៊ឹងត្រចៀក ជាពាក្យសម្រាលដោយមិនហ៊ានចេញថា ថ្លង់)។