វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លុញ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [តំ-ឡុញ]
Learner aid: adjective, noun · [តំ-ឡុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្វីៗដែលថ្លុញ; ដែលមូលថ្លុញ។
Learner aid: adjective, noun · [តំ-ឡុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្វីៗដែលថ្លុញ; ដែលមូលថ្លុញ។
អ្វីៗដែលថ្លុញ; ដែលមូលថ្លុញ។
ពាក្យទំយើសម្រាប់ហៅមនុស្សប្រុសដែលស្និទ្ធស្នាល ឬដែលស្រឡាញ់ទុកចិត្តណាស់ :
“អ្នកតម្លុញ, អ្នកតម្លុញមាសបង។”