វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លោះ
កិរិយាសព្ទ· verb [តំ-ឡោះ]
Learner aid: verb · [តំ-ឡោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យថ្លោះ, ធ្វើឱ្យភ្លាត់ឬឱ្យរបូត, បន្ធូររបស់ដែលបានដំឡើងហើយឱ្យធូរ :
Learner aid: verb · [តំ-ឡោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យថ្លោះ, ធ្វើឱ្យភ្លាត់ឬឱ្យរបូត, បន្ធូររបស់ដែលបានដំឡើងហើយឱ្យធូរ :
ធ្វើឱ្យថ្លោះ, ធ្វើឱ្យភ្លាត់ឬឱ្យរបូត, បន្ធូររបស់ដែលបានដំឡើងហើយឱ្យធូរ :
“តម្លោះស្នា, តម្លោះកៃកាំភ្លើង, តម្លោះឆត្រ។”
បញ្ចុះឱ្យទាបឱ្យតិច, បន្ថយ, បន្ទាបមកវិញ :
“តម្លោះអំណាច, តម្លោះបុណ្យស័ក្ដិ (ព.ប្រ.)។”