វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

តម្អឹង

កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [តំ-អឹង]

Learner aid: verb, adverb · [តំ-អឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

រឹងត្អឹង, រឹងទទឹង, កៀចក្រាញ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

រឹងត្អឹង, រឹងទទឹង, កៀចក្រាញ :

ឧទាហរណ៍

“មានសំបុត្រតឿនឱ្យមក ៣ ដងហើយ គាត់តម្អឹងមិនព្រមមក ...។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់