វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្អឹង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [តំ-អឹង]
Learner aid: verb, adverb · [តំ-អឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រឹងត្អឹង, រឹងទទឹង, កៀចក្រាញ :
Learner aid: verb, adverb · [តំ-អឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រឹងត្អឹង, រឹងទទឹង, កៀចក្រាញ :
រឹងត្អឹង, រឹងទទឹង, កៀចក្រាញ :
“មានសំបុត្រតឿនឱ្យមក ៣ ដងហើយ គាត់តម្អឹងមិនព្រមមក ...។”